Bijtanken is het even bij een ouder hangen, dus met fysiek contact, wat een kind doet dat al kruipt, staat of loopt. Het is een soort pauze in het vrije spelen. Bijtanken is veiligheid halen en een moment van rust van het zelfstandig in de wereld zijn en het opladen met nieuwe energie.
Begrijpen kan hij het misschien nog niet meteen, maar praat tegen je baby vanaf dag één. En buig daarbij naar je kind toe, want dan kan hij beter zien wat je met je mond doet als je praat. Dat is ongeveer het scherptegebied van de ogen, ongeveer de afstand tot je gezicht als je baby aan de borst ligt of de fles krijgt. De natuur heeft dat heel goed geregeld. Al de rest heeft je baby nog niet nodig.
Onze hersenen zijn ongelooflijk veelzijdig. We kunnen lichamelijk heel veel en iedere sport bewijst aan het verbreken van records dat er nog steeds ruimte is voor meer. We kunnen veel bereiken met ons denken. Op elk probleem vindt wel weer iemand een oplossing. En dat is ook hoe onze hersenen werken. Stel een vraag en er ontwikkelt zich een antwoord. Maar het meest bijzondere is dat we ons van alles kunnen voorstellen. We hebben beelden van het verleden, we maken beelden van de toekomst. We fantaseren over dingen die gaan gebeuren en hoe levendiger we fantaseren, hoe echter het lijkt.